Pat Metheny

00:00:00: Pod kasteradia poznani.

00:00:01: Kanapa z gwiazdami.

00:00:04: Sprzed mikrofonu kłania się Marcin Rzyski za chwilę odpowiadać na moje pytania, będzie jeden z najważniejszych jazzmenów w historii świata.

00:00:14: W Polsce znany między innymi spłyty nagranej z Anną Marią Jopek – Pat Mephimi.

00:00:22: Właśnie ukazuje się twój nowy album, gdzie jesteś kompozytorem ale nie wykonawcą.

00:00:26: A ja wciąż nie mogę przestać słuchać utworu America undefined z poprzedniego albumu na którym grasz w sporym towarzystwie.

00:00:34: kolejny miesiąc już jest ze mną.

00:00:35: Wow dziękuję!

00:00:37: Słucham go z żoną która nie przepadna za jazzem ale ten utwór powoduje u nas gęsią skórkę.

00:00:44: Dzięki dzięki doceniam to To utwór bardzo zaskakujący jak na ciebie, zwłaszcza niesamowita końcówka.

00:00:53: Jednak w innym stylu taka apokaliptyczna, bardzo dramatyczna.

00:01:00: No

00:01:05: wiesz jestem znany

00:01:06: zrobienia

00:01:06: w przyszłości pewnych dramatycznych rzeczy tu i udzie Ale tak, muszę powiedzieć że to bardzo szczególne utwór.

00:01:14: Zresztą cała ta płyta jest szczególna.

00:01:23: Wyszła w momencie kiedy to szaleństwo, w którym teraz żyjemy akurat się zaczynało

00:01:28: i

00:01:28: słyszałem od wielu ludzi, że dobrze się sprawdziła jakaś ścieżka dźwiękowa tego dziwnego czasu.

00:01:36: No wcześniej

00:01:41: czuję, że ludzie mają teraz wiele różnych spraw na głowie a ta

00:01:44: muzyka

00:01:45: pojawiła się w dobrym momencie jako dość nietypowe wydawnictwo.

00:01:51: Tak

00:01:51: naprawdę zaczęła do ludzi docierać z kilkumiesięcznym opóźnieniem dopiero w ostatnim czasie ale bardzo się cieszę, że w twoim czasie przeznaczonym nasłuchanie mózgi znalazłeś na nią chwilę Mamy też wideo do tego utworu z apokaliptycznymi obrazami, które wyglądają jak przesłanie pata metiniego dla świata.

00:02:15: No

00:02:17: wiesz doświadczamy teraz w stanach jakiegoś wielkiego eksperymentu,

00:02:22: który

00:02:22: chyba jest daleko od pozytywnego zakończenia zwłaszcza te ostatnie cztery lata.

00:02:33: to był swego rodzaju koszmar, przynajmniej dla dwóch trzeci w populacji

00:02:37: tego kraju.

00:02:41: Jeszcze

00:02:42: długa droga przed nami.

00:02:45: idea tego jak Ameryka może wyglądać wciąż czeka na dookreślenie.

00:02:52: Ten tytuł

00:02:52: pochodzi od słów Jamesa

00:02:53: Baldwina, który

00:02:55: ma bardzo wiele mądry... Rzeczy do powiedzenia na temat mojego kraju.

00:03:00: Tak, Ameryka jest wciąż niezdefiniowana.

00:03:03: Wciąż nad tym pracujemy.

00:03:05: to na pewno.

00:03:08: Przy okazji gratulacje bo ostatnia płyta to twój pierwszy album który trafił do pierwszej dziesiątki listy Billboardu!

00:03:13: Choć ty akurat jesteś jednym z tych artystów którzy raczej nie zwracają sobie głowy listami przebojów.

00:03:25: Tak, pamiętam

00:03:25: jak to usłyszałem po raz pierwszy.

00:03:27: Ktoś powiedział mi, że jesteśmy wyżej na liście niż Justin Bieber.

00:03:37: To spowodowało, że moje dzieci zwróciły nam nie uwagę.

00:03:39: Wow!

00:03:40: Serio?

00:03:42: No to tak naprawdę pobiliśmy Justina.

00:03:48: Ale fakt, prawda jest taka że generalnie od początku mojej kariery do dzisiaj usiłuje po prostu jak najlepiej robić to co robię?

00:03:56: Czymkolwiek akurat się zajmuję.

00:03:57: Czymkolwiek jestem akurat zainteresowany?

00:04:01: wszelkie

00:04:01: sukcesy umimy to w cudzysłowie, których doświadczyłem zawsze były efektem działania samej muzyki.

00:04:11: Tak

00:04:12: jak zauważyłeś nigdy nie martwiłem się zbytnio nic poza... Wykonaniem dobrej roboty

00:04:18: w zaprezentowaniu pomysłów, które mam jako muzyk.

00:04:23: I jako wielki fan muzyki

00:04:25: tak naprawdę.

00:04:27: Chciałem

00:04:27: dla niej zawsze jak

00:04:28: najlepiej.

00:04:31: Cokolwiek się wydarzyło

00:04:34: było jak

00:04:34: sądzę prawdziwym autentycznym rezultatem mojego impulsu.

00:04:40: Nigdy nie było tak, żebym świadomie chciał coś konkretnego zrobić z powodu tego czy tamtego.

00:04:46: Zawsze tylko starałem się wykonać najlepszą robotę

00:04:49: jaką

00:04:49: potrafię jako muzykę

00:04:52: i w

00:04:52: hodzie muzyce jako takiej.

00:04:57: Zapewne twoi fani oczekiwali ostatnio następcy płyty From This Place, która podbiła listę Billboardu.

00:05:03: Tymczasem postawiłeś na coś całkiem

00:05:04: innego.

00:05:07: Tak

00:05:08: jak rozumiem przechodzimy do tematu nowego krążka.

00:05:12: dla mnie największa różnica jest taka

00:05:14: że

00:05:16: każdą płytę którą nagrałem na przestrzeni lat nawet jeśli skomponowana była na setki stron z nutami

00:05:24: they're all, ultimately... Zawsze

00:05:28: była przestrzeniem do późniejszego improwizowania.

00:05:32: Nawet jeśli

00:05:33: opracowana była bardzo szczegółowa jak

00:05:36: Secret Story albo też ostatni

00:05:38: album, o którym rozmawialiśmy

00:05:43: jest tam

00:05:43: wiele napisanego wcześniej materiału ale tak naprawdę to platforma stworzona do tego by

00:05:50: potem

00:05:51: mogły w niej wystąpić solówki na fotepianie czy

00:05:53: gitarze.

00:05:54: nawet Album Orchestra

00:05:57: Mimo

00:05:57: że był tak nietypowy, był w dużej części oparty na wcześniej stworzonym materiale.

00:06:02: Złożony

00:06:03: z wielu bardzo wielu stron z nutami

00:06:08: ale

00:06:09: jednak zawsze prowadził do jakiegoś rodzaju improwizacji a tutaj na nowej płycie nie ma żadnej improwisacji.

00:06:16: to muzyka zapisana od A do Z tworzona w stu procentach dla tych właśnie muzyków którzy zupełnie nie są muzykami improwizującymi.

00:06:26: Chodzi

00:06:27: o ich umiejętność jako interpretatorów,

00:06:30: czyli wziąć

00:06:30: te nuty, które im dałem i zrobić wszystko co w ich mocy żeby stworzyć własną historię opartą na tych nutach i mojej historii jako kompozytora.

00:06:39: Nigdy wcześniej

00:06:42: czegoś takiego nie robiłem i bardzo fajnie jest mieć świadomość, że na tych stronach znajduje się wystarczająco dużo materiału żeby jakiś muzyk za sto lat opowiedział z ich pomocą swoją historię na swój własny sposób, bazując na tych samych

00:07:00: lutach.

00:07:03: Tak

00:07:03: też jest w przypadku wielu moich wcześniejszych kawałków ale tamte zawsze były tylko wehikułem do potencjalnej improwizacji a tu cała historia jest już napisana na tych kartkach.

00:07:15: Mamy tutaj ciebie tylko w roli kompozytora A nie... W roli muzyka.

00:07:19: to może być dla wielu zaskoczenie.

00:07:24: Myślę,

00:07:24: że tak to może być zaskoczenie ale dla mnie to nie jest aż taki wielki przeskok.

00:07:35: Jakkolwiek ludzie definiują mniej i to czym się zajmuje przez większość czasu byłem liderem zespoł.

00:07:43: Zbierałem grupy super utalentowanych muzyków,

00:07:47: ponieważ

00:07:48: chodziło o granie muzyki, którą w dziewięćdziesiąciu procentach skomponowałem.

00:07:52: Musiałem zawsze znaleźć najlepszych muzyków jakich można znalezić by stworzyć coś czym byłem

00:07:58: w danym

00:07:58: czasie zainteresowany.

00:08:04: Musiałem znać silne strony i zrozumieć ich

00:08:07: słabe

00:08:07: strony.

00:08:11: Tak właśnie

00:08:11: wyglądało moje zajęcie, komponowanie muzyki dla ludzi, którzy mają już jakieś określone uwarunkowania.

00:08:23: Czyli teraz mamy

00:08:24: kontynuację

00:08:25: takiego podejścia, tylko trochę w innym kontekście.

00:08:32: Istnieje

00:08:33: pewna tradycja samego instrumentu jakim jest gitara i ci panowie

00:08:38: z Los

00:08:39: Angeles Guitar Quartet

00:08:41: a także

00:08:42: Jason który gra drugą część płyty

00:08:44: To są

00:08:46: bardzo

00:08:47: ścisłe,

00:08:48: ścisły czołówce osób rozumiejących tę tradycję.

00:08:52: Wszystkich techniki repertuaru,

00:08:55: które

00:08:55: doprowadziły nas do tego momentu w historii.

00:09:04: Moją robotą

00:09:04: było nie tylko oddanie

00:09:06: im szacunku ale też stworzenie im wyzwań.

00:09:14: Zawsze tak chciałem czynić też jako lider zespołu, jeśli zatrudniam Antonio Sanchez na perkusji.

00:09:19: To

00:09:20: jakby zatrudnić Albert Einstein'a żeby był szefem

00:09:24: twojego

00:09:24: oddziału matematyki.

00:09:27: Nie chcesz

00:09:28: brać Alberta po to żeby uczył Algebra dla klasy ósmej.

00:09:34: Chcesz,

00:09:34: żeby Albert był Albertem?

00:09:36: A ja chcę, żeby Antonie był Antoniem.

00:09:38: Więc

00:09:40: czułem,

00:09:40: że moim zadaniem jest dostarczenie platformy do tego, żeby owszem Antoni był Anton, nie?

00:09:46: Ale też, żeby

00:09:48: dostał

00:09:49: materiał,

00:09:50: którego

00:09:50: nie będzie w stanie zagrać w pierwszym momencie kiedy go zobaczę.

00:09:55: i tutaj też tak było.

00:09:59: Byłem świadomy ich możliwości, bo naprawdę sprawdzałem co potrafią.

00:10:04: LA

00:10:04: Gitter Quartet... Jeśli chodzi o Jasona to byłem jego fanem już wcześniej.

00:10:09: Biedziałem

00:10:09: też czego

00:10:10: mogą

00:10:11: nie potrafić, żeby ich trochę nacisnąć i nagiąć.

00:10:16: Wtedy

00:10:16: otrzymujesz dobry wynik

00:10:19: kiedy

00:10:20: ludzi trochę naciskasz i nagijasz korzystając z umiejętności,

00:10:24: które już

00:10:25: mają.

00:10:27: Słuchają Państwo podcastu Radia Poznań.

00:10:30: Więcej można znaleźć na stronie

00:10:32: www.radiopoznanfm

00:10:35: w zakładce audycje.

00:10:38: Napisałeś niedawno na Facebook'u że masz z Polską bardzo szczególną relację.

00:10:46: Możesz nam powiedzieć na czym ona polega?

00:10:53: Tak, jest

00:10:54: kilka

00:10:55: miejsc na naszej planecie, które mają dla mnie wyjątkowe znaczenie.

00:11:05: Polska jest jednym

00:11:06: z nich.

00:11:07: Włochy też mają takie miejsce

00:11:10: oraz

00:11:10: Japonia

00:11:12: albo

00:11:12: Filadelfia.

00:11:19: Jest kilka

00:11:19: takich punktów na kuli ziemskiej, że gdy patrzę na globus to w tych miejscach jakby zapalało się światło.

00:11:27: Co do Polski powodem jest fakt, że miałem bardzo unikaną możliwość podróży do waszego kraju w trakcie trwania tej poprzedniej inkarnacji Polski

00:11:37: W roku fivetyś.

00:11:39: cieszymy

00:11:41: się, to był rok kiedy mało których z amerykańskich muzyków miały okazję w ogóle widzieć Polskę.

00:11:49: To trwało długo.

00:11:53: Opowiadali o tym w wiadomościach tu w Ameryce że lecimy do Polski.

00:11:57: pisali o ten w New York Times'ie, że amerykanski zespół będzie miał trasę koncertową

00:12:02: w Polsce.

00:12:05: więc miałem szczęście przeżyć to doświadczenie na tamte czasy niesamowite.

00:12:16: Nie wiem ile masz lat dokładnie, ale brzmiś młodo?

00:12:19: Kiedy się urodziłeś w dole?

00:12:23: W dole!

00:12:24: Wtedy byłeś dzieckiem.

00:12:26: Więc pamiętaj jak wtedy było.

00:12:28: Ale z mojej perspektywy...

00:12:35: To było

00:12:35: niezwykłe doświadczenie przeżyć wizytę w Polsce wtedy, a potem obserwować na bieżąco Waszą transformację aż do dziś.

00:12:45: To prawie jakby oglądać czarno-biały film, który nagle zaczyna robić się kolorowy.

00:12:52: Ale co pozostało spójne w tych obrazach Polski ma związek z Waszą kulturą.

00:12:58: to wasza niewiarygodna muzykanność, która przenika Waszą Kulturę.

00:13:05: Zauważam to od momentu pierwszej styczności z Polską.

00:13:09: doświadczyłem wtedy tak intensywnej reakcji od publiczności w sposób, w jaki wcześniej nie znałem.

00:13:18: W

00:13:19: tamtym czasie byliśmy już zespołem, który grał koncerty na całym świecie od wielu lat.

00:13:23: ale podczas tego turnę,

00:13:25: intensywność

00:13:26: słuchania

00:13:27: była

00:13:27: szokująca.

00:13:30: Graliśmy

00:13:31: na pięciu czy sześciu tysięcy osób każde z tych koncertów.

00:13:35: Podczas

00:13:36: grania można było usłyszeć link spadającej na podłogę szpik.

00:13:41: to

00:13:41: był tak intensywne

00:13:43: najpierw

00:13:43: w momentach spokojnego słuchanie a potem w momenta ekstremalnej wręcz reakcji.

00:13:51: Ten

00:13:52: zakres dynamiki od głośności do ciszy był myślę najszerszym zakresem jaki kiedykolwiek doświadczyłem o publiczności.

00:13:58: Do tego momentu.

00:14:05: Myślę, że poziom muzykalności w waszej kulturze jest bardzo wysoki.

00:14:09: Oczywiście wszyscy wiedzą o poziomie

00:14:11: waszej

00:14:11: muzyce klasycznej ale nie tylko.

00:14:14: Masz też Tomasza Stańko i jemu podobnych.

00:14:20: Można to mówić o pewnych politycznych implikacji z tego co reprezentował osobą Free Jazz, czyli wolny jazz.

00:14:26: To było prawie jak kod, którym się porozumiewali ze światem.

00:14:31: Myśmy

00:14:31: w stanie wyodrębnić z tego komunikat, który przekazywali w swojej muzyce.

00:14:40: W muzyce improwizowane jest coś takiego jak możliwość relacjonowania swoich uczuć podczas improwisowania.

00:14:46: To było bardzo widoczne u polskich muzyków w tamtym czasie, wtedy w osiemdziesiątym piątym roku uczestniczyłem też w legendarnych jemach,

00:14:54: robi akwarium, były

00:14:55: jam session.

00:14:57: Sama

00:14:57: ta świadomość że mogę wyjść na scenę i pograć standardy z muzykami którzy całe życie byli... odizolowanie z zachodniego świata.

00:15:08: Wszystkie te sytuacje uformowały mój stosunek do Polski.

00:15:12: A

00:15:12: potem jeszcze skończyłem studiów z Anomarią Jopek, kolejny wspaniała doświadczenie.

00:15:19: To był

00:15:20: taki moment w moim życiu że poczułem potrzebę zrewanżowania się Polsce za

00:15:24: to wszystko

00:15:25: co mi dała wcześniej

00:15:31: i

00:15:31: okazało się że ten album zaczął żyć własnym życiem.

00:15:34: dziś można powiedzieć po prawie dwudziestu latach że on ciągle rośnie, zyskuje.

00:15:39: Rośnie jego znaczenie nie tylko u mnie i u Annemarie

00:15:43: ale

00:15:43: też w Polsce w ogóle.

00:15:54: Więc reasumując można powiedzieć że nie ma drugiego takiego miejsca na świecie z którym miałbym

00:15:59: tak

00:16:00: wyjątkowe relacje jak z Polską.

00:16:04: To

00:16:05: dla mnie coś bardzo szczególnego.

00:16:06: W połowie lat osiemdziesiątych byłeś w Polsce, ale też mniej więcej w tym samym czasie nagrałeś swój wielki przeabój z Davidem Bowim.

00:16:16: To z

00:16:16: całą pewnością było dla mnie doświadczenie nietypowe.

00:16:20: Wcześniej większość rzeczy, które robiłem, tworzyłem milu bardziej z ludźmi...

00:16:25: ...z mojego

00:16:25: środowiska.

00:16:27: Z ludźmami, którymi byłem związany, z którymi przebywałem.

00:16:32: Abołi

00:16:32: pochodził z innego miejsca.

00:16:35: Zabawny jest coś innego co mówi

00:16:38: więcej

00:16:38: o mnie niż być może wszystko inne.

00:16:42: Gdy pojawił się ten pomysł,

00:16:44: nie wiedziałem

00:16:44: dokładnie kto to jest.

00:16:46: To znaczy miałem pojęcie że ktoś tak jak David Bowie istnieje

00:16:49: ale

00:16:50: zwłaszcza w tamtym czasie nie byłem zbyt zainteresowany angielską muzyką

00:16:53: pop.

00:16:55: Byłem

00:16:56: bardzo zaangażowany w muzykę którą sam robiłem

00:16:59: i muzyka

00:16:59: która była tworzona na mojej muzycznej scenie.

00:17:07: W pewnym momencie straciłem zainteresowanie muzyką pop gdzieś na początku lat

00:17:11: siedemdziesiątych.

00:17:13: Byłem

00:17:13: skupiony na

00:17:14: innych klimatach.

00:17:16: Z drugiej

00:17:16: strony jednak jakoś tam wiedziałem, co to jest za postać.

00:17:19: Mieliśmy nagrać piosenkę na soundtrack filmowy a reżyser naprawdę bardzo chciał boł jego.

00:17:25: Gupiłem

00:17:25: więc sobie kilka płyt

00:17:27: i pamiętam

00:17:28: że pomyślałem ,że to doskonała osoba by zaśpiewać ten utwór który skomponowałem.

00:17:35: Było to dla niego wręcz idealne pod względem stylistycznym

00:17:42: więc

00:17:42: gdy się spotkaliśmy moje pierwsze wrażenie było takie, że był jednym z najbardziej błyskotliwych ludzi jak ich poznałem.

00:17:49: Usiedliśmy w kinie oglądając pierwszą wersję filmu a cały czas gorączkowo zapisywał coś w żółtym notesie.

00:17:55: A

00:17:58: gdy film się skończył miał jakieś sto genialnych propozycji na tytuł tej piosenki.

00:18:04: Pomyślałem, wow!

00:18:05: Wymyślanie tytułów to dla mnie najdrudniejsza robota na świecie.

00:18:08: A on miał sto i wszystkie były wspaniałe.

00:18:12: Jeden z

00:18:12: nich brzmiał

00:18:13: this is not America i reżyser filmu od razu stwierdził że takto musimy nazwać.

00:18:18: Więc

00:18:19: Bowie poszedł wymyślać tekst i napisał jeden z najlepszych wersów historii, do dziś to jeden z lepszych protest song'ów.

00:18:25: Naprawdę!

00:18:26: Ostatnio ktoś mi podesłał informację że ta piosenka wróciła na listy przeboju, że była przez chwilę na drugim miejscu... ...przez aktualne wydarzenia w Ameryce.

00:18:39: Wszystko

00:18:39: właśnie przez te słowa?

00:18:41: This is not America.

00:18:42: To co obserwowaliśmy tutaj przez ostatni czas to faktycznie nie była Amerika.

00:18:47: To bardzo odpowiednie określenie.

00:18:52: Ale

00:18:53: muszę powiedzieć, że samo to doświadczenie bycie przez kilka tygodni w towarzystwie Davida Bołiego kiedy tworzyliśmy ten utwór.

00:19:01: to było jedna z najważniejszych wydarzeń mojego życia.

00:19:03: nie mam co do tego wątpliwości.

00:19:05: Co tak naprawdę czujesz gdy po raz kolejny czytasz gdzieś słowa że Pat Metheny to jeden z najlepszych jazzowych gitarzystów na świecie?

00:19:16: w historii, co tak naprawdę wtedy czujesz?

00:19:25: Tak naprawdę ciągle czuję motylki w brzuchu.

00:19:28: Z

00:19:29: jednej strony

00:19:30: zdarza

00:19:30: się to być trudne ale z drugiej oczywiście bardzo satysfakcjonujące że ludzie w ogóle obchodzi to co robię.

00:19:43: Prawda mówiąc, jestem wielkim szczęściarzem.

00:19:46: Nie ma nawet jednej minuty w moim życiu podczas której nie czułbym się wdzięczny za to że dostałem taką szansę, że mam taki przywilej naprawdę wielki przywiley żeby... żyć takim życiem, jakim dotąd żyje.

00:20:03: Jest

00:20:05: jeszcze coś ciekawego.

00:20:06: Akurat rozmawiamy w momencie kiedy to przed kilkoma dniami odszedł Korea.

00:20:18: A

00:20:19: czy i kto był dla mnie, nie tylko zresztą dla mnie na raz wszystkich w tym świecie niesamowitym wzorem?

00:20:26: Był

00:20:27: w tej grupie wiekowej.

00:20:28: Myślę że jakieś trzynaście, czterdnaście lat starsze ode mnie,

00:20:30: czyli potem

00:20:31: zaliczaliśmy się do jednej

00:20:34: górnej

00:20:34: strefy.

00:20:35: Ale wiesz, kiedy masz piętnaście-lalty i ktoś jest starszy o czternaście

00:20:39: to jest zupełnie inny kategorium.

00:20:46: więc gdy ja dorastałem, Chick Corea był dla mnie wielkim idolem.

00:20:50: I nadal tak o nim myślę.

00:20:56: Z Chickiem było inaczej.

00:20:58: Nigdy nie stał się takim typem starego kolesia, który przychodzi do ciebie i mówi choć dzieciaku powiem ci jak jest.

00:21:10: On

00:21:12: cały czas był taki sam.

00:21:13: Ciągle był obecny na scenie, działał z wszystkimi cały czas i

00:21:17: ja też

00:21:17: to znam, ja też się nie zachowuję jak ci starzy kolesie.

00:21:20: O mnie też się raczej tak nie myśli.

00:21:22: Zatrudniam dwudziestoladków.

00:21:24: zawsze tak robiłem, lubiłem działać jednocześnie z młodszymi od siebie, z równosikami i z tymi mocno starszymi równaż.

00:21:32: A teraz dodajemy kolejny rok do kalendarza i nagle Chica Collier'a nie ma już z nami.

00:21:37: Jestem

00:21:37: szczęśliwy że Reby Hankock są z nami, mają osiemdziesiąt i osiemdziestym siedem lat.

00:21:44: Ale wracając do Meritum jesteśmy świadkami wielkiej zmiany.

00:21:48: Jeśli spojrzysz na chronologię naszej sceny masz pewną generację?

00:21:53: Like from the chicken Herbie Jack,

00:21:56: Herbie Hancock, Jack The Jeanette, Gary Barton, Dave Holland,

00:22:01: Keith Jarrett.

00:22:05: Idąc w moim kierunku masz na potem przerwę.

00:22:08: Pojawia się następnie Mike Breaker, niewiele więcej osób razem z nim.

00:22:13: Potem jesteśmy ja i Jacob Astorius,

00:22:16: potem

00:22:16: masz następną wielką przerwe?

00:22:20: Pojawiają się Brad, Josh, Christian Antonio, Larry Grenadier, Brian Blade.

00:22:27: A po tych

00:22:29: gościach to już nie jest Tępiewym, kto jest następny.

00:22:33: Nieprawda.

00:22:36: Oczywiście jest sporo utalentowanych ludzi ale w takiej kategorii to, no wiesz,

00:22:41: jak dla

00:22:41: mnie Korea idealnie reprezentował pewien standard.

00:22:44: Tworzył utwory, które każdy mógł zagrać, które będą grane do końca świata.

00:22:53: Miał naprawdę

00:22:53: wspaniały zespoł, zapraszał nowych świetnych ludzi... ludzi komponował w bardzo wielu formatach.

00:22:59: Robił

00:22:59: te wszystkie rzeczy, że naprawdę trudno teraz znaleźć takich

00:23:03: ludzi jak on.

00:23:06: Więc w jednym

00:23:07: sensie przyjmuję do wiadomości, że moje miejsce w tym continuum jest takie jakie jest.

00:23:12: ale ważne jest też dla mnie, że gram teraz o niebo lepiej niż grałem w czasach Bright Size

00:23:19: Live.

00:23:23: nawet w ostatnich kilku latach udało mi się przejść na kompletny nowy poziom.

00:23:29: Więc

00:23:29: gdy mówię o motylkach w moim brzuchu,

00:23:37: Mam

00:23:37: też na myśli pewien poziom wdzięczności, ale też odpowiedzialności.

00:23:43: Jest to po prostu super dla mnie dla dzieciaka, który dorastał w samym środku niczego w stanie Missouri.

00:23:49: Super że mogę w tym uczestniczyć na takim poziomie.

00:23:53: Wszystkie te rzeczy się niejako sumują.

00:23:55: gdy czytam takie opinie na mój temat, myślę sobie

00:24:00: wow!

00:24:01: Czasami to jest prawie przytłaczające.

00:24:04: Podkast

00:24:04: Radia Poznanie.

00:24:08: Rozmawialiśmy o tym, że w latach osiemdziesiątych polscy słuchacze dostali od ciebie trochę muzycznej magii.

00:24:14: Mogli zapomnieć o szarym świecie dookoła.

00:24:18: Dziś nadal kochamy twoją muzykę, która nadal pomaga nam uciec z tym razem od codziennego pędu.

00:24:26: Gonimy całe nasze życie a twoja muzyka pomaga się zatrzymać dzięki jej magicznemu działaniu.

00:24:38: To spory komplement, bardzo go doceniam.

00:24:42: Myślę

00:24:43: że świat jako całość jest teraz bardzo inny miejsce niż ten z roku osiemdziesiątego piątego.

00:24:49: to problem nas wszystkich.

00:24:50: to rozkojarzenie brak koncentracji tego nitwa.

00:24:57: Nie mamy czasu na poświęcenie wielu godzin, na przeczytanie powieści

00:25:02: albo

00:25:02: posłuchanie całego albumu.

00:25:06: Zamiast tego słuchamy piętnastosekundowych fragmentów utworów na Spotify'u.

00:25:12: to problem

00:25:12: nas wszystkich.

00:25:23: Jednocześnie cały czas utrzymuje, że to jest sytuacja tymczasowa.

00:25:29: Jesteśmy teraz wszyscy w kolektywnym stanie dekoncentracji z powodu tutaj niesamowitej ale też przerażającej rzeczy.

00:25:39: jak on jest internetem.

00:25:46: Mamy

00:25:46: dostęp do tak wielu bodźców, że nasz mózg sobie z tym nie radzi jakby nie miał odpowiedniego okablowania.

00:25:56: Ja do pewnego stopnia czuję się człowiekiem z podejściem

00:26:00: powieściowym.

00:26:01: Piętnastosekundowe fragmenty nie są dla mnie

00:26:05: raczej

00:26:06: coś co trwa czterdzieści pięć minut albo

00:26:07: godzinę albo

00:26:09: trzygodziny koncert.

00:26:16: Wygląda

00:26:16: więc na to, że pochodzę z fundamentalnie innej epoki.

00:26:19: Jednocześnie ja w taką właśnie epokę wierzę.

00:26:23: Wierzę w formę powieściową, w kontrze do formy twitterowej.

00:26:30: Jestem do takiego podejścia przywiązany

00:26:36: I myślę

00:26:36: też sobie, że jedną z refleksji, której doszedłem po dłuższym okresie przebywania na tej planecie

00:26:44: jest

00:26:44: taka, że większość ludzi, którzy będą uważnie sprawdzać to co stworzyłem i to co tworzyli inni twórcy dłużych form

00:26:55: jeszcze

00:26:55: się nie narodzili.

00:26:57: Jeszcze

00:26:57: ich tu nie ma.

00:27:05: Myślę teraz o ludziach na przykład z roku twojej tysiące osiemdziesiątego szóstego, ponieważ te czasy rozproszenia braku koncentracji to jest sytuacja przejściowa.

00:27:17: Więc wszyscy muzycy i artyści powinni robić swoją robotę, robić najlepsze co potrafią.

00:27:23: Tak jak to widzą, jak to słyszą, jakie sobie wyobrażają nie zwracając uwagi na to, jak chwilowo wygląda kultura?

00:27:30: Jak

00:27:30: wyglądają złoty upadki w polityce?

00:27:33: To wszystko

00:27:34: jest drugoziewne.

00:27:37: Ktoś

00:27:37: mi kiedyś zadał ciekawe pytanie.

00:27:41: Pamiętasz kto był prezydentem kraju gdy nagrywałeś ten albo inny album?

00:27:47: Nie pamiętałem.

00:27:50: A

00:27:50: przecież w tamtym czasie na pewno byłem tego bardzo mocno świadomy.

00:27:56: Myślisz

00:27:57: sobie dokładnie, tak jest?

00:27:59: Myślę że jesteśmy uformowani nawet głęboko, uformowany przez moment, w którym żyjemy jako artyści muzycy, jako ludzie.

00:28:07: ale z drugiej

00:28:08: strony

00:28:10: to nie jest odpowiedź na pytanie kim jesteśmy.

00:28:16: To kim jesteśmy

00:28:17: jest połączone z czymś, co trwa już od trzystotysięcy lat.

00:28:21: Czy ile uważają antropologowie i istnieje nowoczesny człowiek?

00:28:28: Mamy skłonność do poświęcenia dużo czasu na myślenie o ostatnich stu latach czy nawet pięćdziesięciu latach albo o ostatnich dwóch tysiącach lat, czy ośmiu tysiąca lat.

00:28:38: Czyli

00:28:39: tylu i lubiemy o ludzkiej historii.

00:28:41: Ale

00:28:41: to tylko małego łamek tych trzystutysięcych lat.

00:28:45: co z tymi pozostałymi.

00:28:48: Dwieście dziewięcia ma dwoma tysiącemi

00:28:50: lat.

00:28:51: Więc ja jestem bardziej skupiony na tej części.

00:28:55: Na bardziej długoterminowym poczuczu tego wszystkiego.

00:28:59: a jeżeli na myśleniu co dzisiaj Myśli, któryś z fanów ten czy tamten.

00:29:05: Czyli jest dla nas jakaś nadzieja?

00:29:07: To będzie się zmieniać.

00:29:08: Tak!

00:29:10: Zdecydowanie.

00:29:11: Specjalnie dla radio Poznań genialny muzyk ale też jak państwo słyszeli niesamowity człowiek Pat Messini i Marcin Rzyski.

00:29:21: Dziękujemy za

00:29:22: uwagę.

00:29:23: Jeśli

00:29:23: podobał się państwu ten odcinek podcastu zachęcamy do obserwowania naszego kanału Dodania odcinka do swojej listy lub pozostawienia komentarza.

00:29:33: Zapraszamy też do słuchania programów Radio Poznań i na stronę www.radiopoznanefm.